De boot kan vertrekken. Licht de bemanning in.
Heli 1 voor basis. Er ligt een zeilboot op ramkoers in de haven.
Hij werd bijna geramd door de veerboot. We zien niemand aan boord.
Oké, heli 1, we sturen een patrouilleboot.
Dat moet hem zijn, Bill. - We gaan eens kijken.
Heli 1 voor basis, de patrouilleboot vaart nu langszij.
Ahoy, dit is de havenpolitie. Is er iemand aan boord?
Die boot is verlaten.
Daar lijkt het op. Maar waarom?
Maar als het zo is, kunnen we een leuke bonus opstrijken.
Laten we gaan kijken.
We komen langszij.
Heli 1 voor basis. - Zeg het maar, Heli 1.
De havenpolitie gaat zo aan boord. Die eigenaar moet wel een oen zijn.
Pas op voor het zeil. - Wat?
Wat doe je nou, verdomme? - Sorry, de wind stak net op.
Ik regel het zeil wel. Ga jij beneden kijken.
Blijf staan.
Blijf waar je bent. Blijf staan, zei ik.
Ik meen het.
Nog één stap en ik schiet je neer. Blijf staan.
Waar vonden ze die verlaten boot?
Ik zet er wel iemand op. Bedankt voor de info. Je bent 'n schat.
De baas wil je spreken. - Oké, bedankt.
Wat kan ik voor u doen? - Ga zitten.
Heb je het druk? Want ik heb een klus voor je.
Je moet naar pier 15.
Is het iets groots?
'n verlaten boot en een dode agent. Zie maar wat je kunt vinden.
Je hoort van me.
En West, hou de pers erbuiten.
Ook je oom met z'n krant. - Zou ik zoiets doen?
Miss Bowles, we wachten. - Ja, het is de boot van m'n vader.
Waar is uw vader? - Ik hoopte dat u dat wist.
Ik heb een maand niks van hem gehoord. - Wanneer sprak u hem voor het laatst?
Drie maanden geleden. Hij ging naar vrienden op de Antillen.
De Antillen? - Wat is hier in godsnaam aan de hand?
Een man op deze losgeslagen boot heeft een kustwachter vermoord.
Ja, maar m'n vader? Wat is er met hem gebeurd?
Dat willen wij ook graag weten, Miss Bowles.
Sorry voor het belachelijke tijdstip. Ik snap de haast niet.
Ik ook niet. De officier van justitie had al twee keer gebeld.
Laten we maar beginnen.
Heb je hem al onderzocht? - Ik heb wat nota's gemaakt.
Hij is overleden aan een bloeding door een scheur in de halsslagader.
Heb je een theorie voor deze verwonding?
Kijk eens naar de randen. De oorzaak lijkt me duidelijk.
Het lijkt erop dat hij meerdere malen is gebeten. Kijk maar goed.
Geef me de scalpel aan.
Hiermee kan ik echt geen lijkschouwing uitvoeren.
Verzorg je instrumenten beter. - Ja, dokter.
Stil, je hoeft niet bang te zijn. Ik ben Peter West, journalist.
Als ik m'n hand weghaal, ga je niet gillen. Goed?
Sorry, maar als je had gegild, stond onze vriend al op de boot.
Wat doe je op m'n vaders boot? - Ik heet West, journalist.
Ik volg je al de hele middag. - Beroepsmatige nieuwsgierigheid?
Het verhaal van de politie overtuigt me niet, en jou ook niet.
Wat zoek je eigenlijk? - Jij durft wel.
Jij ook. - Hou toch op.
We weten allebei iets. Waarom combineren we dat niet?
Want volgens mij heb ik al wat je zoekt.
En nu? - Ik weet wat, maar je moet me helpen.
Tenzij je een rechter wilt uitleggen wat je hier 's nachts uitspookte.
Doe wat ik zeg, oké?
Goed. Kom.
Wat moet dat?
Weer het oude liedje? - Nou, agent...
Het oude liedje. - Het is allemaal jouw schuld.
Het was zijn idee. - Onschuldig lammetje.
Nu is het mijn schuld. Wie wilde er een romantisch plekje aan het water?
Ik vond een goederenwagon al best. - Dat nooit meer.
Net d'r moeder. Ook zo gek als een deur.
Laat m'n moeder erbuiten.
Genoeg. Wegwezen, allebei. - Prima, wat u maar wil.
Kom op, duifje.
Welterusten, agent. - Uit m'n ogen.
Welterusten.
Voor mijn dochter Anne. Mijn morbide nieuwsgierigheid heeft me ziek gemaakt.
Ze behandelen me als een proefkonijn. Ik kom hier nooit meer levend weg.
Ik was geen goede vader, maar ik hield van je. Je vader, 15 september.
Er moet een verband zijn, baas.
Tussen haar vader, de ziekte, de boot en ook de vermoorde agent.
Ze wil er zelf heen.
Oké. U zorgt voor de tickets? U bent de mooiste.
Een uur of drie, denk ik. Als alles goed gaat, zijn we er om elf uur.
Laten we gaan. - Nee, laat mij maar.
Ga jij maar voorop.
Wil je naar de boot of naar het hotel? - Wat jij wil.
Meneer, waar kan ik een boot huren? - Dat zal niet makkelijk zijn.
We willen naar Matul, het is belangrijk. Ik wil er goed voor betalen.
Er schiet me net weer iets te binnen.
Vanmorgen hoorde ik iets over twee Amerikanen op het eiland.
Dat is hem, aan het eind. Zij willen je wel brengen. Vraag het maar.
Gracias. - Bedankt.
Heeft Pedro u niet goed geholpen? - Natuurlijk, nogmaals gracias.
Extra water. Zet maar beneden neer. - Aye, sir.
Ahoy. - Hallo, alles goed?
Ik ben Peter West en dit is Ann Bowles.
Susan Barrett. Ik ben Brian Hull. Zoeken jullie misschien een boot?
U schijnt langs de eilanden te gaan? - Twee maanden vissen en zonnen.
We moeten naar Matul.
We zoeken Ann's vader. Ze heeft lang niks van hem gehoord.
Matul.
De inboorlingen denken dat er een vloek op rust.
Toch moeten we erheen.
En je wil met ons mee. - Als het kan.
Heb je ervaring met boten?
En mevrouw? - Ik ben op een boot geboren.
Oké, maar je betaalt je deel van de voorraden. Afgesproken?
Afgesproken. - Kom maar aan boord.
Verwacht niet dat we daar lang rondhangen.
Het is dom om het bijgeloof van de mensen hier te negeren.
Matul voor Guadelupe 1. Meld je, Guadelupe.
Dokter Maynard voor Guadelupe 1. Meld je, Guadelupe 1.
Nog steeds niks?
Nee, ik ben bang dat het zinloos is.
Dus we zijn van de buitenwereld afgesneden.
Dat zou ik niet durven zeggen.
Ik wil van dit roteiland af. Nu. - Dat gaat niet. De radio is stuk.
Dat komt wel heel goed uit. Je hebt hem vast expres kapotgemaakt.
Je bent moe.
Loop naar de hel.
David, ga je weg? - Ik moet naar het ziekenhuis.
Hebben ze er nog één gevonden?
Ja, hè? Vertel me de waarheid.
Kalmeer. - Waar hebben ze hem gevonden?
Je moet niet zo veel drinken. - Ik vroeg je wat.
Aan de andere kant van het eiland. - Wanneer komen ze hier? Zeg op.
Je moet echt rusten. We praten er straks over. Wind je toch niet zo op.
Ik haat je. - Je weet niet wat je zegt.
Je zou me graag voor gek laten verklaren.
Alleen wat bijgelovige inboorlingen en ik weten wat je uitvoert.
En denk maar niet dat ik m'n mond houd.
Ik vertel iedereen dat jij hier de gek bent.
Dementerende ouwe...
Ik ga naar het ziekenhuis.
Ziekenhuis. Je denkt nog steeds dat je wetenschapper bent?
Vergeet het maar. Je bent gewoon een toverdokter.
Hou op. Mijn onderzoek... - Onderzoek?
Noem je gerommel met bijgeloof onderzoek?
Je weet donders goed dat m'n werk belangrijk is, of ik was hier niet.
Het kan me niet schelen. Ik wil geen minuut langer op dit eiland blijven.
Je bent pas tevreden als ik één van je zombies ben.
Luister, zodra ik het probleem heb doorgrond, vertrekken we.
Ik geloof je niet.
Ik geloof niks van wat je zegt.
Miguel.
Ik moet naar het ziekenhuis. Niemand mag bij het huis.
Ja, meneer. Miguel waakt. Dokter geen zorgen.
Niemand. - Ja, meneer.
Een geluk dat we jullie vonden. - Vonden we het eiland maar zo snel.
Hier zijn we ongeveer? - Min of meer.
Er komt in vijftig mijl geen eiland. - Veel eilanden staan niet op de kaart.
Net als de vorige eilanden. We kunnen nog maanden zoeken.
Een naald in een hooiberg. - Je wil toch niet terug?
Nee hoor, we vinden Matul. Dat beloof ik.
We zoeken niet eeuwig. Wij zijn op vakantie.
Brian, laten we stoppen. Ik wil wat foto's maken.
Toe, het ziet er geweldig uit daar beneden.
Kijk daar. Zie je het?
Nog een eiland.
Misschien hebben we toch geluk. Dat kan Matul zijn.
Brian, help. Een haai. Help.
Hij gaat haar aanvallen.
Ik ga weer onder.
Er was daar een man.
Er was een man. - Een man?
Hij ligt hier, dokter.
Die haalt de ochtend niet. - Wat zal ik doen?
Breng hem naar de sacristie. De rest mag niet in paniek raken.
Bind hem goed vast.
Dokter, iedereen wil... - Stil.
Zuster, de patiënt.
Dokter, iedereen verlaat het dorp. Wat moeten we doen?
Ga mee naar buiten.
Wat is er gebeurd? - Het dorp leeft in angst.
Het is de nieuwe medicijnman.
Hij lijkt door alle duivels bezeten. - Belachelijk.
De dorpelingen worden gek. Ze rennen door het dorp.
En dan verdwijnen ze. - Waarheen?
Het binnenland in, om voodoo-rituelen uit te voeren.
Voodoo lost niks op. - Dokter, ze zijn bang.
Die mensen zijn gewoon bang. - Jij bent ook bang, Lucas.
Zo goed, Brian? - Een beetje speling en vastbinden.
Dokter Maynard...
Wat is er?
Matthias.
Wat is er met hem? - Hij is...
Hij is...
Ben je bang om het te zeggen?
Ik geloof niet in voodoo. - Ik ook niet, maar deze mensen wel.
Dus onderzoeken we het verschijnsel.
Ik heb ze gezien, en jij ook. En nu is Matthias er één, toch?
Dus moeten we proberen hem te helpen. Zullen we dan maar?
De haai heeft de aandrijfas gebroken. - Is het erg?
We kunnen op het eiland naar een onderdelenwinkel zoeken.
Of we blijven hier en wachten tot iemand ons komt helpen.
Zonder aandrijfas halen we het volgende eiland niet eens.
Arme Matthias.
Kom.
Dokter. - Wat is er, Lucas?
Raketten. Iemand vuurt raketten af.
Raketten? - Ik zag het zelf.
Waar komen ze vandaan? - Uit de baai.
Ik ga wel kijken. Regel jij dat even, zuster?
Zou het de duivel zijn? - We zullen het snel weten. Kom op.
Begraven we ze? - Nog niet. Er zijn er nog twee.
Die zullen ook snel sterven.
Mijn liefste, ik heb je begraven.
Maar toch zie ik je rondlopen.
Ik ontmoette je vader twee jaar geleden, toen hij hier kwam.
Als hij maar even kon, kwam hij bij me langs hier op Matul.
Hij werd slachtoffer van de ziekte.
Hij wilde per se blijven, wat ik ook zei.
Ik stond erop dat hij vertrok, maar hij wilde niet.
Hij dacht dat hij een proefkonijn kon zijn.
In het onderzoek naar wat de verschrikkingen hier veroorzaakt.
Wat dit eiland verandert in een plek vol doodsangst.
Hij was een zeer moedig man.
Ik herinner me de dag nog toen ik hoorde dat hij stervende was.
Dokter, uw vriend. Snel.
Kom dichterbij.
Ik voel dat ik ga sterven.
Maar ik had nooit gedacht dat het zo zou gaan.
Je moet twee belangrijke dingen voor me doen, dus luister goed, vriend.
Ik heb een brief voor m'n dochter, zorg dat ze hem krijgt.
En zorg dat m'n ziel eeuwige rust krijgt.
Ik heb de hele dag bij z'n lichaam gewaakt.
Maar ik wist dat ik hem toch uit z'n lijden zou moeten verlossen.
De boot kan vertrekken. Licht de bemanning in.
Waar is mijn vader aan gestorven? En de bemanning?
Ja, hoe zit dat met die doden die je nog een keer moet vermoorden?
Wat is hier aan de hand? - Wel eens van voodoo gehoord?
Je maakt een grapje. Voodoo is gewoon lulkoek.
Een mengsel van twee godsdiensten. Het Spaanse katholicisme
en stamrituelen van slaven.
Wat het ook is, de doden gaan er weer van lopen. Ik heb het zelf gezien.
Onmogelijk. - Dat weet ik ook wel.
Ik heb het gezien. Volgens de mensen hier heeft het te maken met voodoo.
Een medicijnman die zombies maakt. Maar er moet een verklaring zijn.
En ik zal het ontdekken.
Dokter, er is iets met Mr Fritz. - Wat dan?
Niemand heeft het me verteld.
Ga zelf maar kijken.
Ga naar binnen.
Slecht nieuws?
Ik denk het. Een vriend van me, de enige andere blanke hier,
heeft een ongeluk gehad. Maar het komt vast wel goed.
Kunnen wij iets doen? - Nee, bedankt.
Toch wel. Mijn vrouw is alleen thuis, met maar één iemand bij haar.
Zouden jullie haar willen opzoeken? Het is twaalf km verderop, heel makkelijk.
Ik zie jullie straks wel.
Dokter, het leek me verstandig om hem hierheen te brengen.
Goed gedaan.
Wat is er met je arm gebeurd?
Ik ging te laat bij de levende doden weg.
En ik zag hem te laat. - Wat zag je te laat?
In het dorp. Ik zag het. Mijn god.
In dit dorp? - Ja.
Laat Lucas de deuren vergrendelen. - Zinloos.
We zullen sterven als honden. Ze zullen snel hier zijn.
We gaan er allemaal aan.
We zijn al 12km ver. - Meer zelfs.
Waarom gaan we niet naar de dichtstbijzijnde werf?
Eerst het werk van de dokter zien. - Is het daar?
Leuk optrekje.
De dokter boert niet slecht. - Ja, maar er zit een luchtje aan.
Mrs Maynard?
Niemand thuis. Wat doen we nu?
We gaan naar binnen.
Is daar iemand?
Brian, jij rijdt.
Wacht op mij. Weg hier, alsjeblieft.
Is m'n vader ook zo geworden? - Volgens de dokter niet.
Naar het ziekenhuis en dan zo snel mogelijk weg.
De radiator heeft het gehad. - Mijn enkel ook.
Denk je dat je kunt lopen? - Ik heb weinig keus.
Kom, we moeten er voor donker zijn.
Trommels.
Ze komen dichterbij.
Ik haat ze. Jullie klootzakken.
Ik kan er niet tegen.
Ze sturen hun eigen voodoo op ons af.
Laten we opschieten. Het wordt zo donker.
Weet jij wat dit veroorzaakt?
Is het voodoo? - Lucas weet het niet.
Mijn opa zei: Als de aarde de doden uitspuugt, drinken ze de levenden.
Wat een onzin. Dat is gewoon dom bijgeloof.
U hebt gelijk. U weet veel meer dan Lucas.
Ik geloof niet dat voodoo de doden tot leven kan wekken.
En Lucas gelooft niet dat de doden dood zijn.
Het gaat niet. Ik kan niet verder. Laat me uitrusten.
Oké, we nemen een korte pauze.
Het ziekenhuis moet dichtbij zijn.
Rusten jullie even uit, dan kijken wij verderop.
Kijk nou. - Wat is dat?
Een helm. Hij moet meer dan 400 jaar oud zijn.
Dit was vast een kerkhof van de Spaanse veroveraars.
Bedankt.
Sorry dat ik je erbij heb gehaald. - Het is toch mijn vader?
Weet je, als we terug zijn in New York...
Je hoeft nu niks te zeggen.
Ik ben alleen zo bang dat we nooit meer van dit eiland af komen.
We moeten weg voor het te laat is.
We kunnen haar niet achterlaten. - Ze is dood.
Snap je het dan niet? Ze is dood. Je kunt niks meer doen.
Kom op, we gaan.
Het heeft geen zin, ik kan niet verder. Laat me achter.
Ze komen eraan. Sta op.
Daar is de kerk. Kom op, we hebben het gehaald.
Kom op, Peter. Het is gelukt.
Hij gaat snel achteruit. - Ga ik door met de transfusie?
Het heeft geen zin. Hij gaat toch dood.
Schiet op, dokter. Maak de deur open.
Waar bleef je nou? - Goddank.
De doden komen tot leven. Ze zijn overal.
En mijn vrouw?
Dank je.
Wat zijn dat verdomme voor dingen?
Ik weet het niet.
Het begon drie maanden geleden. Een visser had zijn vrouw gezien
terwijl ze 's nachts door het dorp liep.
Maar ze was al twee dagen dood.
Niemand geloofde zijn verhaal.
Dit eiland met z'n fantastische legendes.
Voodoo en zombies.
Is er al eeuwen klaar voor.
Ik ben wetenschapper. Ik geloof niet in voodoo.
Maar dit verschijnsel tart iedere logische verklaring.
Ik heb er de grondbeginselen op toegepast van bacteriologie
virologie en zelfs radiologie.
We hebben testen uitgevoerd op epilepsie en catalepsie.
Er is geen verklaring.
Zou dat ze tegenhouden? - Nooit.
Maar hoe dan? - Neem deze, ik heb er nog één.
Er staan twee vaten benzine in de sacristie.
Blijf hier en hou de ramen in de gaten.
Zuster, snel. We moeten lege flessen zien te vinden.
Neem er ook een paar mee. Kom op.
Ga meer flessen halen.
Brian, nog twee.
We moeten weg.
Schiet haar dood, West.
Schiet, waar wacht je op?
Kom op, Brian. We gaan naar de boot.
Kunnen we niet sneller?
De aandrijfas kan het zo begeven. We gaan naar San Cristobal.
Daar is een werf waar we...
Wat is er?
Ik heb het zo koud.
Ik wil niet worden als...
Breng me naar huis. Red me.
Hij is dood.
Wat doen we nu?
We sluiten hem op en nemen hem mee. Misschien kan iemand hem helpen.
Je weet wat er kan gebeuren. - Ik zorg dat hij veilig is.
We moeten hem meenemen, hij is ons enige bewijs.
En bewijs hebben we nodig, anders verklaren ze ons voor gek.
Kan me niet schelen. Ik voel me zelf dood.
Neem het roer over.
Even kijken of er iets leuks op de radio is.
De situatie in New York verslechtert na de ontdekking van de eerste zombie.
Er heerst chaos, het leger is de controle kwijt.
In elke wijk van de stad nemen de zombies het over.
De noodtoestand is uitgeroepen, de president vraagt om assistentie.
De zombies zijn overal, niemand kan ze tegenhouden.
Ik hoor net dat ze in het gebouw zijn. Ze komen naar binnen!
Vertaling bewerkt door Wess Lee.